شاید چند برابر دز دعای فوق باید می خواندم:"رب اشرح لی صدری و یسرلی امری"
و حالا می گویی بخوان:"وحلل عقدة من لسانی "
...
این روزها گلوی نوشته های هر از گاهم را می گیرم و آن قدر فشار می دهم تا خفه شوند.
حاضر نیستم واژه هایم سرنوشت مادرشان را پیدا کنند!
علی(ع) هم فرمود:"وقتی برای حرف خود جایی نمی بینی حرف نزن!"
هنوز باورش سخت است واقعیتی که به من می گوید:
به هیچ کس و هیچ جایی تعلق نداشته ای ونداری!
پ.ن: آقای دکتر! یادتان هست می گفتید انرژی من تمامی ندارد؟! قانون بقای انرژی باز هم صادق ماند. خوش به حال محیطی که این انرژی را از من و امثال من گرفت. نوش جانشان!